อ่า กว่าจะได้มาเล่าต่อ
นานนนนนนนนนน ทีเดียวเชียว ฮ่า ๆๆๆๆ ( เหงื่อตก ) - -;

ต่อค่ะต่อ ...

2/29

หลังจากที่พวกเราหยุดพัก ใน ฟู้ดคอร์ท ของ MBK  โดยที่พยายามไม่เข้าไปใกล้กว่านี้

เราก็ได้ที่นั่ง กัน ครบทุกคน

แล้ว ... เมื่อสต๊าฟ ผู้ชาย พี่การ์ดที่ใจดี ๆ คนนั้น เดินผ่าน
พวกเราก็ยื่นกล้วย ของ สวน "อุ้ย" ( ฮ่า ๆๆๆ )
ให้กับพี่เค้า และ บอกไปว่า "พี่ค่ะ ๆ ฝากให้พวกเค้าด้วยนะค่ะ"

แล้วก็มีการพูดคุยกันเล็กน้อย เรื่องเส้นทางระหว่าง เรา กะ พี่การ์ด
ก่อนที่พี่เค้าจะเดินกลับไปที่โต๊ะ ที่นั่ง ๆ กันอยู่

แล้ว พวกเราก็มองอยู่ เห็นว่า พี่เค้า ยื่นกล้วยไปให้
ชานแกะเข้าปากทันที ( ฮา ) ดูท่าจะชอบจริง ๆ ฮ่า ๆ
แล้ว น้อง ๆ ทูพีเอ็มก็แกะกล้วย ส่งให้พี่การ์ด ทั้งสาม คนละใบ

อ๊ากกกก น้องค่ะ เป็นคนดีได้อีก
แต่เอิ่ม ชายชาน กินเข้าไปรวดเร็วมากอ่ะ ฮ่า ๆ

แล้ว แทค ก็หันมา ยกนิ้วโป้งให้
ฮ่า ๆๆๆ ขอบคุณ ๆ จะสื่อความหมายว่า พวกนูน่า เยี่ยมจริง ๆ ชิมิละ ฮ่าาาาา

แล้ว ...... จำไม่ได้ว่าใคร ไม่แทค ก็ ชาน แหละ
หยิบกล้องแล้ว ส่องมาทางแฟนคลับ คาดว่าคงถ่ายแฟนคลับแหละ
แล้ว ก็ ถ่ายกะสต๊าฟ ทั้ง ญ และ ช

ก่อนที่ พวกเค้าจะไปลากตัว พี่เจ้าหน้าที่ฟู้ดคอร์ทคนหนึ่ง มาสอบถามเส้นทาง และ พาน้อง ๆ ออกไปทางห้องน้ำ

พวกเราเองก็เดินออกมาจากฟู้ดคอร์ท แฟนคลับคนอื่น ๆ ก็ พยายามจะตาม โดยการ วิ่งกันวุ่นเลย
เราเองก็ นะ ... รู้สึกว่า พอแล้วอ่ะ เหนื่อยแล้ว
เห็นมาเยอะพอแล้ว ..... แหะแหะ

เลยถึงเวลาที่พวกเค้าต้องไปหาอะไรกินกันแล้วละ

พอท้องอิ่ม ก็กลับมา ณ ฐานทัพ ... โรงแรม ปทุมวันปริ้นเซน นั่นเอง

ขณะที่กำลัง นั่ง ๆ รอกันอยู่

"อูยอง" เลยค่ะ
ลงมาจาก รถตู้ ที่มี พี่เปรม เจ้าของค่ายมวย ( อดีตคู่หมั่น ทาทา หน่ะค่า ) ลงมาด้วย
โดยที่ในมือของอูยอง มีนวมต่อยมวย สีเหลือง อยู่
ซึ่ง มีอูยองคนเดียว จึงทำให้เราเข้าใจได้ทันทีว่า อูยองไป คนเดียว ...

'แหม่...... โลกส่วนตัวสูงจริง ๆ'

สักพัก พอคนอื่น ๆในกลุ่ม ที่แยกย้ายกันไปตาม น้อง ๆทูพีเอ็ม ก็ เริ่มกลับมารวมกันที่ฐานทัพ

ในระหว่างนั้น "นุ๊กกี้" ก็ มาสมทบ เนื่องจาก ตื่นสายนะค่ะ ชีเลยเพิ่งมา ฮ่า ๆ
"มักเนควาย" <<--- นั่นคือนำจำกัดความของเด็กคนนี้ อายุน้อย แต่ ตัวสูงจริง ๆ เป็น ญ ที่ชอบ ชายชาน นั่นเอง ฮ่า ๆ

แล้วพวกเรา ก็รอให้ เด็ก ๆ บ่ายสอง อย่าง "ทูพีเอ็ม" ลงมาจากโรงแรม
น้อง ๆลงมาจริง ๆ

ภาพแรกที่สะดุด คือ แทคยอน ที่ ในตัวมีของที่แฟนคลับ ให้ ประทับทั้งตัว ( ? )
คือ เหมือน ฮีเอาของทุกชิ้นที่ได้ มาใส่ไว้ในตัว ยอดเยี่ยมจริง ๆ "แทคยอน"
งานนี้ได้ใจแฟนคลับกันไปทั่วหน้า

ตอนที่ลงมาจาก โรงแรม

คนแรกที่ลงมาจากบันไดเลื่อน
( หากใครนึกภาพไม่ออก ไปดูสถานที่จริงได้ ที่ ล็อบบี้ โรงแรม ปทุมวันปริ้นเซน นะค่ะ ข้าง ๆ MBK นั่นเองค่ะ ไม่ไกล ๆ ฮ่าๆๆ )

ถ้าจำไม่ผิด คือ จุนโฮ นะ
รายนี้ก็ เจ้าชายรอยยิ้มได้อีกค่า ฮ่า ๆ ยิ้มมาเชียว
ตามมาด้วย แทค แจบอม ชายชาน จุนซู ( เรียงลำดับไม่ถูกหรอกค่ะ ฮ่า ๆ จนไม่ได้แล้วอ่ะ ขี้เกียจดูคลิปที่ถ่ายไว้ด้วย แหะแหะ )

งานนี้ไม่มีน้องคุณ เพราะ นิชคุณ ไปกะที่บ้าน อะนะค่ะ

อ๋อ ก่อนที่ทูพี จะออกมา คือ วันเดอร์เกิล
สามคน "ซอนเย เยอึน ซอนมี" นั่นเอง
( เพราะ "โซฮี และ ยูบิน" ออกไปด้วยกันสองคน ตั้งนานแล้วอะนะค่ะ )

ที่ออกไปนั่งรถตู้ก่อนแล้ว

แล้วเมื่อ เด็ก ๆ บ่ายสอง เคลื่อนรถตู้ออกไปแล้ว
ก็ถึงคราวที่พวกเราต้องเคลื่อนพลบ้าง

มีสะดุดเล็กน้อย เพราะ ไม่ทราบ ว่า พวกเค้าจะไปที่ไหนกัน
โทรเชคข่าวกันได้ที่แล้วก็ พากันไปโลดดดดด

นั่นคือ "Health Land" สาธร นั่นเอง
ที่นั่น คือที่ที่ ดารานักร้องเกาหลี ไปกันบ่อย ๆ เป็น นวดกึ่งสปา นะ ในความคิดเรา
ค่อนข้างมีชื่อเสียงทีเดียว

พวกเรามาถึง น้อง ๆ ก็เข้าไปกันแล้ว
พวกเราจึงปักหลักรอ ...... พวกเค้าออกมานั่นเองค่ะ

ระหว่างที่รอ เรากะนุ๊ก เหลือบไปเห็น เด็กผญ เกาหลีคนหนึ่ง ยังเล็ก ๆ อยู่เลยค่ะ
หน้าตาน่ารักทีเดียวเชียว หุหุ
พ่อเค้าก็เป็นมิตร ( ตอนนั้นเหมือน พ่อเค้า กำลังรอ ครอบครัว ของเค้าออกมาอยู่ )
บอกชื่อ อะไรพร้อมเลย ซึ่ง ตอนนี้แอบลืมไปแล้วอะนะค่ะ ฮ่า ๆ โทษทีน้าาาา
มีอันเน~ ....
ไอ้เรา บอก "อันยอง" น้องก็หันมามอง กรี๊ดดดดดดด
น่ารักเหลือเกิน ฮ่า ๆ

เรากะนุ๊ก แยกไปนั่งรอตรงหน้าประตู
ที่นั่น มีประตูกระจก เลยทำให้ มองเห็นได้ชัด
ตำแหน่งที่เรา กะนุ๊ก ยืน มองเห็นถึงด้านใน ที่พวกเค้าเดินออกมากันเลยทีเดียว
ส่วนคนอื่น ๆ อยู่อีกฟาก และ ตรงบันได ไม่ทันแทรก มาอยู่ที่หน้าประตู แต่คาดว่าก็คงพอเห็น น้อง ๆ บ่ายสอง และ วันเดอร์เกิล เดินออกมาจาก สปาเป็นแน่

แล้วพอ น้อง ๆ เคลื่อนรถออกไป

นุ๊กก็ถึงกะร้อนรน .... หาโทรศัพท์ไม่เจอ
เอาแล้วไง งานเข้าครับพี่น้อง

แต่แล้วก็เจอ ว่า ตกอยู่กะพื้น
เฮ้อ เกือบหายแล้วไหมละ .....

สักพัก  พวกเราที่ตอนแรก เราก็เป็นคนพูดเองว่า "พอแล้ว"
กลับ อยากไปต่อ ค่ะ ฮ่า ๆๆๆ
ก็มันทางกลับบ้านนี่หว่า ..... แง๋ว ๆ

ก็เลย ตัดสินใจไป ต่อ เพราะ พี่วิ เอง ก็ เป็นทางกลับบ้านพอดี
แล้ว พี่วิ อุ้ย พี่แป้ง นุ๊ก และ เรา ก็พากันนั่งแท็กซี่ตามไป

ตอนที่พวกเราตามไปถึงที่ร้านอาหาร "อิโอเรียน" สุขุมวิท  น้อง ๆ ก็เข้าไปกันแล้ว ฮ่า ๆ
พวกเราก็ส่อง ๆ กันอยู่ ตรงหน้าร้าน เกาะรั้ว ซึ่งมีแฟนคลับอีกมากมาย ทั้งแฟนคลับ เด็กบ่ายสอง และ วันเดอร์เกิล อยู่กันอย่าง ... ก็ เยอะอยู่นะ

สักพัก โซฮี และ ยูบิน ก็ นั่งรถตู้ ออกไป สองคน ..... สงสัย จะไปสนามบินกันก่อน

สักพัก สาม สาว วันเดอร์เกิล ก็ ตามไป

เหลือแต่ เด็ก ๆ บ่ายสอง
ที่กำลังง่วง มารู้ตอนหลัง เพราะ พี่การ์ด ตะโกนถาม แฟนคลับว่า
"น้อง ๆ จำกระเป๋าอูยองได้ไหม? ใครเห็นบ้าง?"

เอิ่ม สรุป กระเป๋าหาไม่เจอ หรอค่ะ อูยอง

แล้วก็ไม่ได้รู้กันอ่ะ ว่า ตกลงหาเจอไหม ? ........
น้อง ๆ ก็ ต้องเคลื่อนรถไปสนามบิน

นุ๊ก บอกว่าอยากเห็น ชายชาน ปล่อยผม
แล้วก็ได้เห็นจริง ๆค่ะ ( ฮา )
แม้จะแค่แวบเดียวก็ตาม ....

พวกเรายืนส่งน้องออกจากร้าน กัน อย่างหมดแรง
เหนื่อยจริง ๆ ค่ะ ทริปครั้งนี้

แล้ว พวกเราก็พากันเดินออกไป ขึ้นบีทีเอส
โดยที่ได้เพื่อนร่วมทางมาอีกคน คือ "พี่บอนส์" สาวกชาน อีกคน
( รู้สึกไหมค่ะ ว่า จะมีคนชอบชานเยอะจริง ๆ ฮ่า ๆ จริง ๆ แจบอม คนชอบเยอะกว่าอีกน้าาาาาา งึ่ม ๆ )

พี่วิ กะ อุ้ย รีบกลับเลยเดินเร่ง ๆ ไปก่อน
พวกเรา คือ เรา พี่แป้ง นุ๊ก และ พี่บอนส์ เดินเรื่อยเปื่อย
แวะส่งพี่แป้งที่ป้ายรถเมล์ พร้อมบอกพี่แป้งไว้ "เจ๊ อย่านั่งนะ สายสอง อ่ะ โดยเฉพาะสีเขียวคันเล็ก ๆ หน่ะ"

ทำไมหน่ะหรอค่ะ???

อ๊ะ เรื่องมันมีอยู่ว่า

ระหว่างที่พวกเรานั่งแท็กซี่กันไป ที่ร้านอาหาร "อิโอเรียน" สุขุมวิท นั้น
มีรถเมล์สาย2 คันเล็กสีเขียว ตัดหน้า ...... ทำให้พวกเราไปได้ช้า
เพราะงั้น อย่าขึ้นกันนะ
ฮ่าๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ

แล้ว เรากะนุ๊ก ก็ ส่งพี่บอนส์ ขึ้นบีทีเอส
เนื่องจาก หญิงนุ๊ก หิวค่ะ - -
น้อง หิวได้เวลาจริง ๆ ดึกละน้าาาา

ฮ่า ๆเราก็แวะไปส่งนุ๊กกินราเมง แถวนั้น
นุ๊กกี้มันก็แบ่งความอ้วนให้เราด้วย เออ ดีจริง ๆ ฮ่า ๆ

แล้วก็ไปที่ป้ายรถเมล์กัน

แยกย้ายกลับบ้าน
เป็นอันจบทริป "2pm" อย่างสมบูรณ์แบบ
ฮ่าๆๆๆๆๆๆ

นี่คือ ทั้งหมดทั้งมวล ของพวกเรา
ที่ได้ชื่อกลุ่มในการตาม ทูพี แล้ว ว่า

"Happy Banana Nuna" ( HBNN )

นั่นเอง ฮ่าๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ

มีความสุขกะ "กล้วย ๆ" ไหมค่ะ ^^

pui ( Hamuki ) ^_________^

Ps.โอป้า เค้าขอตัวแล้วน๊าาาาา โอป้าเองก็สนิท กะ เด็ก ๆ บ่ายสองนิ อิอิ
ไงก็ ขอบคุณนะค่าาาาา ได้เห็นแบบชัดได้อีก เยี่ยมจริง ๆ

โอป้า.... komaweoyo~ m(^^)m

saranghae~* .^^.

thx to .....

JYP Entertainment
Mr.Park
Sony Music ( Thailand )

2pm & Wonder Girls ( all member )

special Thx.

all mem in HBNN* ^^

2pm ~ !!!!! really "10 point~!!!!!"
Hwang ChanSung~ * ^^  10point+ . . .  ^________^
+special guess :: Wonder Girls <<---------ได้ข่าวว่า เค้ามาจัดคอนใหญ่ที่กรุงเทพ ไอ้ที่มาเป็นเกสจริง ๆ อ่ะ ทูพีเอ็ม 5555555555+
(( และ นี่คือต้นเหตุว่า ทำไม ชื่อเรื่องคราวนี้อย่างยาว . . . .  เพราะมัน "ยาววววววว " จริง ๆ 555+ ))

วันแรก 2/25
สองคนกะพี่วิ มุ่งหน้าสู่สุวรรณภูมิ
น้องมาไฟท์ บ่าย ๆ แนว ๆ นั้น แอบลืม ฮ่า ๆ
จำต้องโดดไป อันเนื่องมาจากพี่วิ ลากเข้าเกท
ณ ที่นี้ก็ต้องขอขอบคุณ บ.แบล็กแคนยอน "คุณสุธรรม น้าแอ๋ว พี่อ้อย" เป็นอย่างสูง
ที่ขาดไม่ได้คือ ท่าอากาศยานสุวรรณภูมิ
ที่ให้นู๋ได้ค้นพบที่ออกกำลังกาย วีไอพี
ระดับเฟิสคลาส แหล่งใหม่ของ "สุวรรณภูมิฟิตเนส"
เหอเหอ -*-

เพราะอะไรหน่ะฤ? มะ เล่ากันต่อ
เนื่องด้วยที่ว่า พอเข้าไปในเกทแล้ว ก็เดินว่อนเลย
ตอนแรก เดินเองก่อน รู้สึกว่ามัน น่าจะเป็นทางออก ของเกทขาออกนอกประเทศมากกว่า
พอพี่สุธรรม หรือ "คุณสุธรรม" ผู้มีพระคุณ มาช่วยเหลือ แล้ว ก็ เดินกันไปได้ถูกทางมากขึ้นค่ะ
แต่ . . .. เดิน กันอยู่ไกลทีเดียว ร่วมกิโล ใน คอร์สแรก ( ฮาาาา )
คอร์สสองเนี่ย เป็นคราวที่ หลังจากเครื่องน้องลงถึงสนามบินอย่างปลอดภัยแล้วน้านนนน
เราก้ได้เห็นผู้โดยสารท่านอื่น ทยอย ๆ ลงมา มี กัปตัน กะ สจ๊วต +แอร์ บางส่วน ลงไปทางด้านข้างเหมือนกัน
แต่พอเหมือนจะเห็นน้องลงมาจากเครื่องเท่านั้นแหละ เงา ๆ เหล่านั้น ที่เราเห็นผ่านกระจกใสในเกท ก็เคลื่อนตัวลงไปทางเดียวกะ กัปตัน
โอ้ว แม่เจ้า -0-  . . . ไม่คิดมาก่อน "น้องไปไหน???" นั่นคือคำถามที่ทุกคนในเกท + คนที่บินตามน้องมาจากเกาหลีสงสัยอย่างยิ่ง
งืม ๆ แล้วเราก็ ต้อง ดำเนินการ "คอร์สสอง" ต่อกันทีที่ต้องเดินจากตรงนั้นกลับมาที่ที่กระเป๋าของไฟท์น้องจะลง
ซึ่งก็ไร้วี่แวว  . . . คาดว่าคงเข้าวีไอพีไป
เราสองกะพี่วิ ก็ นั่งแท็กซี่ ออกมาหาพี่แป้งเพื่อรับชีและต่อไปที่ "พลัส ๆ อะไรสักอย่าง ของ โลตัส ครีนครินทร"
เพื่อรอ น้อง ๆ 2pm เดินทางมา "มีต แอนด์ กรี๊ด" ที่นั่น
ไม่อยากจะบอกว่า แอบหายาก ไม่ใช่ไรหรอกทางเข้าห้างก็ไกลมากกก 5555+ นั่นแหละ
รู้ ๆ กันอยู่ สำหรับคนที่ไป เราก็นั่งอ่านหนังสือรอ พี่วิก็โทรหา"อุ้ย" ... ชีชอบชานค่ะ โอ้ว ๆ เราสองคุ้นหน้ากันจากงานเอฟที
ที่เค้าห่างเหินไปแล้ว 55555+ ชี ฮาค่ะ  555+ 

แค่นั้นแหละค่ะ แล้วเราก็อ่านหนังสือไป รอไป พอ"แนน" กะ "มุก" ตามมาสมทบ เราก็ได้ที่ พี่แป้งก็ต้องเดินเข้าคอก"สำหรับมีทแอนด์กรี๊ด" 5555+
ซึ่งดูจากเซ้นเราแล้ววว . . . คาดว่า ทางด้านซ้ายน่าจะพอมีอะไร เลยพยายามบอกให้พี่แป้งที่เข้าคอกไป เนื่องจากได้มีท ไปนั่งทางซ้าย
พอทูพีเอ็มมาเท่านั้นแหละค่ะ แตกตื่น ๆ (ฮา) แล้ว ก็สมดังหวัง "แจบอม"อยู่ตรงหน้าพี่แป้งเลยค่ะ 55+
มาแบบ ตัวเป็น ๆ กันทั้งหมด 7 หนุ่มล่าฝัน
พิธีกรในงานครั้งนี้ คือ "ดีเจ เป้ วิศวะ" กะ "นู๋แหวน" ค่ะ
ส่วนตัวชอบ ดีเจเป้อยู่แล้ว ชอบตั้งแต่ เคยได้ฟังเค้าจัดรายการ นานมาก ๆ แล้ว เค้าฮา และ อารมณ์ดี คารมดีจริงอ่ะพี่ 555+
แล้วก็มีล่ามขึ้นมาด้วยในงาน ก็ เกิดเหตุวื้นวือ
มีการให้ ทูพีเอ็มแนะนำตัวก่อน ให้สัมภาษณ์เล็ก ๆ น้อย ๆ ( เล็กน้อยจริง ๆ )
 แล้วต่อด้วยการให้เลือกแฟนคลับ จากในคอก "ทีละคน" O___________________0~~!!!!!
กรี๊ดดดดดดด ตอนแรกยังไม่บอกเหอะ ว่าให้เลือกทำไม แต่แค่ "เลือก" ก็สุด ๆละค่ะ
พอทุกคนเลือกได้ ก็บอกกติกา ว่า

"ให้อุ้ม"

โฮกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกก คนที่ชานเลือกไป เลือกจากอะไรค่ะ??? (ฮา) ... ล้อเล่นนะค่ะน้อง 55+
แล้วคนอื่น ๆละ
คนที่ดูหลั่นล้าสุด เห็นจะเป็น "พี่เปกกี้" ... สาวแว่นแดงคนนั้น เธอชอบ "จุนโฮ" สุดๆ อยู่แล้วเป็นการส่วนตัว
แล้วจุนโฮก็เลือกเธอ เธอลั่นล้ามากค่ะ 55555+ ( ที่รู้ชื่อ เพราะตอนหลังคุยกัน มีแลกเบอร์เรียบร้อยด้วยค่ะ ...ฮากว่ามะ เอิ๊ก )
สนุกสนานกันไป ขอข้าม ๆ 555555555+
ก็มันอิจฉา ( หรอ ) หง่ะ  ฮาาาาาาาาาาาาาาา
นั้นแหละ ก็ โชคดีของเค้า เราก็ หลั่นล้าของเราต่อไป
พอจะจบงาน ก็ ถือป้าย "ชานซอง" ของ น้อง "นุ๊ก(กี้)"
เพราะมันมาฝากไว้ แต่ ตัวมันเอากล้องพี่วิไปถ่ายรูปในมีต โอ้วววว ๆ 555+
แล้ว ทูพีเอ็ม ก็ เดินขึ้นบันไดเลื่อนไปชั้นสอง
เราก็รีบวิ่งไปค่ะ แล้วก็ กางป้ายออก "ชานซอง ชิพจอม" ( ชานซอง เต็ม10 ) แล้วก็ เรียกกก ๆๆๆๆ
เรียกไป ๆ แล้วชาน ก็ได้ยิน แล้ว มองป้าย ก้มลงมามองหน้าเราพร้อมป้าย 55555555555+
ความ"สำเร็จ" อันนี้ต้องมาจาก ความกรุณา จาก ป้ายของน้องนุ๊กอะนะค่ะ ฮาาาาาาาาา
ปลื้มใจกันไป แล้วเราก็แยกย้ายกัน
ซึ่งทริปนี้ ตอนแรก "น้องแนน" ( พี่แนนของเรานั่นเอง ฮ่า ๆ ) จะไม่ร่วมเดินทางไปด้วย แต่แล้วก็ "พลาด" ค่ะ
55+ ด้วยการที่ว่า ถ้าเข้ามาในเมืองแล้วมันต่อรถได้ง่ายกว่า ก็เลยลากมาที่ "รัชโยธิน อเวนิว" ด้วยกันเลย
แล้วก็ได้เห็นค่ะ

สำหรับน้องแนนเนี่ย คุ้มเลย พี่แป้งก็ด้วย
เพราะ "แจบอม" ใส่เสื้อกล้ามสีขาว ลงมาจาก ชูกิชิ  555555555555+
ได้ใจกันไป ๆ อ๋อ จะบอกว่า เราก็เห็นนะ ถึงตอนนั้นจะไม่เห็น แจบอม กะ กล้ามงาม ๆ เยี่ยงนั้น ชัดเท่าไหร่นัก แต่......
แต่ แต่ แต่ แต่ก็ได้เห็น "แทคยอน" ใส่เสื้อกล้ามสีฟ้าในรถตู้
 ( น้อ งๆ เค้าแยกกันเดินทางค่ะ แยกคันรถตู้กัน )
เราติดพันอยู่กะชาน (ฮา)
ชายชาน ที่ เราก็ไม่รู้ มันอยู่ตรงไหนของรถตู้แต่เราก็ วิ่ง ๆ เต้น ๆทำ "ซารางแฮ" ให้น้องต่อไป ฮ่า ๆ
นุ๊กก็โดน"ตุ๊ดบัง"  ฮาได้อีกค่ะ
นุ๊กโวยว่า "โหหหหห นี่กู เรียกตชานให้"ตุ๊ด" หรอหว่ะ"
เกิดอาการเซงกันไปนะค่ะ
พอน้องกลับเข้าโรงแรม เรากะแนน และ พี่แป้ง กะ นุ๊ก ก็แยกกะ "อุ้ย"
ไป นั่งรถตู้
พี่แป้งกะนุ๊ก ไป อนุสาวรีย์
เรากะแนน ไปต่อใต้ดินที่ลาดพร้าว(เซ็นทรัล)
แล้วก็มาเก็บของที่หอ ไปนอนบ้านแนน 55+
เช้าวันต่อมา ก็มาเรียน ตามปกติ ค่ะ
ตามผู้ชายได้ ก็ต้องรักเรียนได้ . . .  เปล่าหรอก จริง ๆ ถ้ามันโดดได้ก็คงโดด .... เออ นะ ดูมัน ฮ่า ๆ
ก็ คาบสุดท้าย แถม วัน พฤหัสเป็นวันที่ มีเรียน ทั้งเช้าบ่าย วิชาโหดทั้งคู่ ยากกกกก ได้อีก
"ไวยากรณ์" กะ "วรรณคดี" ญี่ปุ่น ไม่เข้าเรียน ข้าน้อยคงแย่  -*-

วันศุกร์ก็เช่นกัน อันเนื่องมาจาก เรื่องเรียนมันสุด ๆ จริง ๆ เทอมนี้
ทำไม่ได้จริง ๆ ว่า จะต้องโดดยังไง
ฮ่า ๆๆๆๆ ก็ นั่นแหละ ๆ พลาดไป 2 วัน

คือ
2/26 - 2/27 ( <----- 2/26 มีเรียนได้อีกกกก * - 2/27 มีสอบตอนเช้า + ซ้อมเต้น + งานบายเนียร์รุ่นพี่ )
แม่เจ้า พลาดอ่ะ พลาด
แต่ก็ไม่อะไร ฮ่า ๆ
ไว้ค่อยตามต่อ

2/28
งานคอนละค่ะ
งานคอนเสิร์ตของ "Wonder Girls Live in BangKok 2009" ที่  สาว ๆ และ น้อง ๆ 2pm เดินทางมาไทย เพื่อแสดงเป็นที่แรก
ไม่ใช่แค่ที่แรกในต่างประเทศ  แต่เป็น "ที่แรก" ของคอนเสิร์ต ด้วย ที่เกาหลียังไม่มีอ่ะ คิดดูเหอะ 55+
ความฮามีจริง คุณ JYP - หรือ คุณPark จินยัง เดินทางมาด้วย มาเปิดคอนเสิร์ตด้วยการพูด ๆ .... โห แค่เค้ามา คอนก็ยิ่งใหญ่ละเหอะ
กรี๊ดกันได้อีก โดนค่ะ โดน

ส่วนตอนที่ น้อง ๆ ออกมา เราก็กรี๊ดได้โล่ . . . ยิ่งตอน Nobody Tango Ver. กรี๊ดสลบ
อยากเกิดเป็น เยอึน แล้ว ลอดไม่พ้น ได้ป่ะ  5555+
( หวังว่าทุกคนคงเข้าใจ ( หรอออ ) )   ......  โห ก็เราแฟนคลับ 2pm นี่น่า งิ๊ว ๆ 55+

จริง  ๆ กะ ไม่เขียนถึงคอนเสิร์ตนะเนี่ย แต่ นะ
.... มันยาวอ่ะ แต่ก็เขียนละกัน ( เอ๊ะ ยังไง  55+ )

เริ่มแรกมา อย่างมันส์ค่ะ สาว ๆ ก็ออกมา สวยเชียว
แล้วก็มี โซ่โล่ ของแต่ละคน

เริ่มด้วย เยอึน เสียงดีได้อีก ค่ะ อยากเกิดเป็นเยอึนอ่ะ 555+
ซอนเย ก็ สวยเว่อร์ ๆ ได้ข่าวมาภายหลังว่า เธอไม่สบายตั้งแต่ อยู่เกา โถ ๆๆๆ
ซอนมี ก็ น่ารัก น่าหยิก โดนใจหลาย ๆ คน
โซฮี ก็ เซ็กซี่ซะ ( เข้าใจเลยอ่ะ ว่าทำไม ป้าแก่คนนั้นถึงอกหักจากน้อง (ฮา) อ่ะ ก็น้องเค้า แร๊ง อะ  555+ )
ยูบิน ก็ สวย เอ็กซ์ เซะซี่ ซะ  นี่ขนาดเธอไม่สบายนะเนี่ย

ตอนจบก็ สวยงาม ด้วยการ อังกอร์ที่ ทูพีเอ็มออกมาด้วย โฮกกกกกกกกกกก  อลัง ซะ

ประทับใจ เรื่อง ภาษาปะกิต ค่ายนี้มาก พูดได้คำเดียวว่า  "เริ่ดค่ะ"

ก็เอาเป็นว่า ผ่าน ๆ นั่นแหละ ๆ ก็ไปงานคอน
แล้วก็ ตามต่อ ( พูดรายละเอียดได้ไม่หมด เพราะ สติเราหลุดไปกะ Nobody Tango Ver.  ละ 55+ )
แต่ไม่ทัน
ทันเห็นแต่ สาว ๆ อิอิ
อ๋อ ได้เห็น คุณปาร์ค นั่งคุยโทรศัพท์อยู่ในรถตู้ไม่ยอมออกมา
นี่ถ้าออกมา นู๋กรี๊ดให้เลย นะค่ะ    จริง ๆนะ เนี่ย ปลื้ม ๆ

แล้วเช้าวันต่อมาาาา

2/29
( วันนี้แหละ วิกฤต . . . เพราะฉะนั้นนนนน แปะไว้ก่อนนะครับบบบ พี่น้อง เดี๋ยวไว้ผมมาเขียนต่อ ฮ่า ๆ สัญญา ๆ ^^ )

to B continuted . . . . . . . . .

2/29

^^" และแล้ว ๆ
ฮ่า ๆ มะ ได้ฤกษ์เขียนซะที
เริ่มจากการนอนตื่นสาย 55+ พอตื่นอาบน้ำ ทำไรเสร็จ ออกไป ก็ดั๊น ลืมมือถืออีก -*- เอิ่ม ได้ใจจริงจัง
เหอเหอ
ตัดบทไปโรงแรมละกันเนอะ ฮ่า ๆ

ก็นั่งรอน้อง ๆ อยู่ข้างล่างกันอย่างเรื่อยเปื่อย รอกันต่อไป
และจากการที่เราไปสืบข่าวมา
ก็ได้เรื่องว่า "ยูบิน ไม่สบาย" .... เออ ตอนที่สาว ๆ เดินผ่านก็สังเกตเห็นเลยว่า เธอตัวซีด เลยค่ะ
ซีดกว่าใครเพื่อนเลย
ตอนที่เดินผ่านก็มี "โซฮี ยูบิน และ เยอึน"
รอสักพัก เหมือน น้อง ๆ จะลงมาค่ะ มีการกั้นแผงอย่างดี
แล้วก็เก็บกลับไป -*-
พี่ๆ เจ้าหน้าที่ ที่โรงแรม เองก็ดูท่าจะเซงได้โล่อยู่ "เออ ไม่ลงละ นอนละ"
น้ำเสียงพี่เค้าเองก็คงอยากนอนเหมือนกัน 55+

ระหว่างนั้น สักพัก ก็มี สาว ๆ ลงมาเดินผ่าน ฮ่า ๆ
 แบบไม่ทันให้พวกเราได้ตั้งตัวกันเลย
แต่แล้ววว ๆ พอเริ่มวุ่นวาย .... แฟนคลับบางกลุ่มก็เหมือนจะเดินไปตามหาน้องกันที่มาบุญครอง
มีคนแว่ว ๆ มาว่า "น้องไปเดินช้อปที่มาบุญครอง"
ไอ้เราก็เริ่มไม่แน่ใจ พี่วิเองก็บอกว่าเห็น เหมือนจะเป็น"ชายชาน" ของเรานั่นเอง ( ถ้าบอกว่า "ชานซอง" ก็เป็นของทุกคนไงค่ะ อิอิ )
เราก็เริ่มร้นรนทนไม่ไหว รู้สึกเลยว่า "กูอยู่นิ่งไม่ได้แล้วอ่ะ"
ไม่ได้วิ่งตามไปแต่แรกนะ แต่แบบ .... คิดอยู่เอาไงดี
ก็ เอาหว่ะ ไปดีกว่า
ถามคนอื่น ๆไม่มีใครอะไร ก็ ปะ ใครไปมะ เราไปนะ
อุ้ย ก็วิ่งมากะเรา

เราวิ่งไปชั้นสอง ก่อน เพราะว่า ชั้นนั้น คือ ชั้นที่ทุกคนเหมือนจะเห็นน้องเดินผ่านไปมาบุญครอง ( โรงแรมมีจุดที่เชื่อมกะมาบุญครองอะนะ )
แล้วเราก็เดิน ๆ อยู่ ยังไม่เห็นใคร เจอ "พี่เปกกี้" คนที่จุนโฮอุ้มตอนที่ได้มีทที่ โลตัส อะค่ะ
ก็เข้าไปคุย ๆ ถามเค้าเหมือนกันว่า "เห็นไหมค่ะ?"
เพราะเหมือนเค้าตาม ๆ อยู่ แล้วก็มีการแลกเบอร์กันเกิดขึ้น แล้วเรากะเค้า ก็แยกย้ายกัน เค้าจะไปตามหาจุนโฮอะนะ
แล้วเราก็เดินผ่าน ตรงที่เป็นแผง ๆ ตั้งขาย ตรงชั้นสองอะค่ะ ...
อุ้ยอ่ะ เดินไปแล้วแต่ เรา รู้สึกสะดุดใจ กะ "หมวกสีแดง" ที่กำลังเดินลอย ๆ มานั่น
ขอย้ำว่า "เห็นแค่หมวก" แต่เราก็รู้สึกว่า "มันต้องมีอะไรสักอย่างอ่ะ ไม่ใช่คนไทยแหละ ไม่รู้ว่าใช่น้องหรือเปล่า
แต่ไม่ใช่ชานละมั้ง ไม่รู้เว้ย ไม่รู้ ๆ แต่ ติดใจหง่ะ ขอรอดูหน่อยเหอะ"
คิดแบบนี้จริง ๆ
เลยเรียกอุ้ยให้กลับมา
หมวกแดง ก็ใกล้เข้ามา พร้อมกะ หมวกเหลืองที่ตามมา
"จุนซู" กะ "อูยอง" ค่ะ
เฮ้ยยยย บังเอิญไปไหมมม พี่วิอยู่ไหนนนนนน อูยองเจ๊อ่ะ แต่ ณ จุดนั้น ทำอะไรไม่ทันเลย น้องเดินเร็วมาก
จุนซู มากะหมวกแดง เราอยากแอบบอกน้องมาก ว่า น้องค่ะ ไม่ใช่ยังจะไม่มีคนรู้ซะ กว่า เพราะว่า ใส่แล้ว มันเด่นอะค่ะ
หมวกอ่ะ ดูก็รู้ว่า แบบนี้ไม่มีขายในเมืองไทย ( เราชอบซื้อหมวกแนว ๆ นี้อะค่ะ เลยพอรู้ ฮ่า ๆ )
ส่วนอูยอง ที่รักของเจ๊วิ ก็ เดินหมวกเหลืองมาข้างหลัง
ไม่รู้ ไอ้อุ้ยมันเพ้อ หรือ เหม่อ ชาน มอง "อูยอง" เป็น "แจบอม"
มันก็บอก "แจบอม" อ่ะ แจบอม
บ้าดิ อูยองเว้ย เลยสะกิดบอกมัน ด้วย และ จับมันหลีกทางด้วย เพราะมันแม่งจะชน จุนซู( เนื้อคู่พี่แป้ง )อยู่ละ 555+
จุนซู ก็มองเรา แล้วก็ มอง ... เอ๊ะ เราต้องการจะสื่ออะไร 55+ ไม่มีไรหรอก ก็ มองอะแหละ 5555+
อูยอง อ่ะ มองเรานะ แต่ ไหว้ไอ้อุ้ยก่อนเลย
โคตรฮาอ่ะ 5555555+ อูยองคงแบบ "อาจุมม่า อย่าชนผม เหมือนที่ เกือบชน จุนซู น้า ผมกลัว" แน่ ๆ เลย อุ้ย ฮาาาาาา ๆ ล้อเล่น ๆ
ก็นั้นแหละ พี่สต๊าฟก็กัน ๆ เราไม่อยากจะบอกว่า "ไม่ใช่เมนค่ะ" 555+ แต่ก็นะ น้องก็วิ้งกันไป
"จุนซู" น่ารักนะค่ะ พี่แป้ง ( บอกชั้นทำไม / พี่แป้ง ) 55+
ส่วน "อูยอง" เออ เด็กอัญสัมฯจริงจัง ฮ่า ๆ ล้อเล่น ๆ น้องวิ้งดี มีมารยาท ไหว้อาจุมม่า เอ๊ย นูน่าด้วยหว่ะ อุ้ย (ฮา)
เราไม่ตัดสินใจตามน้องไป แต่อุ้ยเหมือนอยากตาม

เราขอเดินไปหาชานดีกว่า
แต่แบบ จะขึ้นบน หรือ ลงล่างดีหว่ะ
ขึ้นก่อนละกัน ฮ่า ๆ สุดท้าย พอวิ่งไป วิ่งมา ก็ลงไปชั้นหนึ่ง
เราก็ลาก ๆ ดึง ๆ อุ้ยวิ่งค่ะ แล้วก็สะดุด กะ มุมหนึ่ง ที่คิดว่า ตัวเองต้องเลี้ยวแล้วละ จริง ๆ มันก็ยังไม่สุดทางที่เป็นร้านขายของนะ
 แต่แบบ ไม่รู้ดิ ตอนนั้นก็รู้สึกเลยว่า "ต้องหยุดวิ่งแล้วอ่ะ" เลยหยุดแล้วเดินออกมา
ก็เจอเลยค่ะ
กลุ่มแฟนคลับ
เดิน ๆ เข้าไปดู ชะเง้อดู กรี๊ดดดดดดดดดดดดดดดด >/////////////////////<""""
เจอแล้วค่าาาาาา . . . นู๋เจอแล้วค่ะ
5555+
"ชายชาน" ของนู๋  ฮ่า ๆ
ก็ เจอ "ชานซอง" "แทคยอน" และ "แจบอม"
ซึ่งเป็นเมนหลักของพวกเราเหล่านูน่า ที่มารวมตัวกัน
น้องกะลังซื้อรองเท้าอยู่ ในร้านเล็ก ๆ แต่แฟนคลับ รุมเต็มหน้าร้านเลย (ฮา)
เพราะฉะนั้น คาดว่าจะนาน ไม่สิ เราเจอแล้ว เราควรจะโทรไปบอก
"น้องแนนค่ะ แจบอมเธออะค่ะ แทคด้วย ๆ ชายชานด้วยแหละ มาเร็ววววววว .... "
แอบมีพูดไม่รู้เรื่องเหมือนกันอ่ะเราอ่ะ (ฮา) เหตุ ตื่นเต้น หว่ะ กูเจอแล้วววว อะไรเยี่ยงนั้น ฮ่า ๆ
แล้วเราก็ต้องเผื่อเพื่อนเราด้วย เพราะงั้นโทรค่ะ ทุกคนค่ะ ณ จุดๆนี้ เราเจอแล้วค่ะ ( ฮา )
แล้วพอทุกคนมา
ก็ต้องรีบชี้แจงให้ทราบก่อนว่า "เค้าห้ามถ่ายรูปเด้อ"
เพื่อนเรา เรารู้ ไม่ทำหรอก ถ้าบอกแล้ว

แต่ . . .
ก็นะ ใกล้ขนาดนี้ ขืนถ่ายรูปไป ก็ นะ . . .

"แฟนคลับที่ดี ควรมีสามัญสำนึกให้ศิลปินที่ท่านชื่นชอบ ได้มีความเป็นส่วนตัวบ้างอะไรบ้าง" งิ
เพราะฉะนั้น "แค่ให้ความร่วมมือว่า เวลาส่วนตัวไม่แอบถ่าย" แล้วเค้าก็ขอขนาดนี้ ขอกันดี ๆ ด้วยเหอะ  แล้วให้เราได้เห็นซะขนาดนี้
ก็ควรจะ"สำนึก"กันบ้างนะค่ะ ว่าจริง ๆ แล้ว คุณชื่นชอบศิลปินเค้าแค่ไหนกันแน่
เหอเหอ

เราก็ รบกวนเหมือนกัน ไม่ได้ บอกว่า แค่พวกคุณคนเดียว แต่ อย่างน้อย พวกเราก็ไม่ได้ ทำตัวเหมือนพวกคุณ เลย . . .

เป็นเหตุที่แอบเคืองเหมือนกัน หลังจากเห็นรูปอะไรบางอย่าง
ของกลุ่มคนบางคน ที่กระทำแล้ว แต่ ก็ยังไปเสอนหน้า ต่อหน้าศิลปิน
เฮ้อ นานาจิตตัง

มะ เดี๋ยวที่เหลือเก็บไว้นอกรอบ ฮ่า ๆ
เล่าต่อ ๆ

แล้วน้อง ๆ ก็ มุ่งหน้าไปยังบันไดเลื่อน เพื่อขึ้นไปช้อปปิ้งที่อื่น
เราก็ยังไม่รู้หรอกน้องไปไหน แต่เราก็ตามค่ะ ฮ่า ๆ ณ จุดๆนี้แล้ว ไม่ตามได้ฤ?
แต่ เราไม่เดินไปพร้อมแฟนคลับคนอื่น ๆ ที่ อยู่กันเป็นกลุ่มค่ะ
เราสวนทาง ฮ่า ๆ ด้วยการวิ่งไปดักข้างหน้า
โอ้ววว เห็นน้องแบบ เต็มที่กันไปเลย ชัดได้โล่ ไม่โดนเบียดด้วย
แต่เราก็ต้อง ไม่ชนคนอื่น ที่กำลังเดินห้างอยู่ เพื่อความสงบในการตามอะนะค่ะ
แล้วเราก็ไปถึงบันได้เลื่อนก่อนใคร
แต่ก็นะ ให้น้องขึ้นไป พร้อมกะกลุ่มแฟนคลับที่ไปเป็นพรวน . .  . พอผ่านไป "แนน" กะ "พี่แป้ง" ก็เดินตามมา เราก็ เดินขึ้นบันไดเลื่อนไป

พร้อมกะ สองคนนี้
แอบมีบังเอิญเจอ "ป๋าตูน" กะ "บู" และ "กระดุม" "วง เค เอ็ม โอ" ด้วย ฮ่า ๆ  แต่ว่า ไม่ได้ขึ้นมาตาม ดูเหมือนจะไปซ้อมแหละ . . 

อ๊ะ มามะ ต่อ ๆ
แล้วจากชั้นสอง ก็ มุ่งหน้ากันสู่ชั้นสาม
แล้วน้องพร้อมคณะ(?)ก็เดินไปทางขวา
เราเห็นแล้วว่า ไม่ควรตามไป เพราะ ทางมันก็แคบ คนก็เยอะ อีกอย่าง บันได้ขึ้นไปชั้นสี่ ก็ต้องเดินมาทางซ้าย
เลยแบบ "พี่แป้งค่ะ แนนค่ะ มาทางนี้ค่ะ ไม่ต้องตามไป ยังไง ถ้าน้องจะขึ้นชั้นสี่ หรือไม่ เดี๋ยวค่อยวิ่งตามไป"
ตอนแรกพี่แป้งมีแอบงง ไม่ต้องงงเจ๊ ตามมา ๆ
และแล้ว น้องก็จะขึ้นชั้นสี่จริง ๆด้วยค่ะ
พอน้องเดินเลี้ยวมาก็ เจอเราตรงหัวมุม ก่อนจะถึงบันได้จริง ๆ
โอ้วววว เห็นกันแบบชัด ๆ
ในเมื่อเรามาถึงก่อน เราก็พุ่งตัวกันขึ้น บันได้เลื่อนก่อนน้องเลยค่ะ (ฮา)

กลายเป็นว่า ตอนนี้ น้องตามหลังเราอยู่ไม่ห่างไปไหนไกล 5555555+
เนี่ยแหละ ชอตหลังจากนี้แหละ สุด ๆ 55+
เพราะเราห่างจาก ชายชาน แค่ สองขั้นบันได
โอ้ยยยย ใกล้ไปไหนค่ะ เราก็เรียกเลยค่ะ "ชานซอง ๆ . . . "
น้องก็หันขึ้นมา เราก็ถือพัดอยู่ พัดหน้าน้องอะค่ะ 555+
ตอนแรกไม่ทันคิดว่า น้องจะเขินอะไรเรามาก
แต่พอ สักพัก ก็ เอิ่ม ท่าจะเขินแฮะ 555+
เราก็เขินน้าาาาาาา ก๊ากกก นี่เขินแล้ว
โหย ก็เขินเหอะ แต่ ก็นะ นั้นแหละ ๆ อ่ะ ต่อ ๆ
พี่การ์ดเค้าก็ เห็นเรามาถึงก่อน หรือไงไม่รู้
ถามเรา ว่า "น้อง ๆ รู้ไหมว่า ร้านไหนขายหมวก ชั้นหกอ่ะ"
อ่ะ รู้ค่ะ พี่
"อ๊ะ น้อง นำเลย ช่วยกันทำมาหากินหน่อย"
โอ้ย พี่ ได้เลยค่ะ 555555555+
พอพ้นบันไดเลื่อน เราก็รีบนำทางให้น้องต่อทันที
แล้วพอขึ้นบันไดเลื่อนอีกครั้ง เพื่อไปชั้นหก เราก็ มองน้องต่อ เรียกต่อ 
คราวนี้แหละค่ะ เริ่มรู้ละ ว่า น้องเริ่มเขิน ( เพิ่งรู้หรอ 55+ จริง ๆ มันควรจะรู้ตั้งนานละเหอะ แต่จริง ๆ ตอนที่อยู่ตรงบันไดเลื่อนก็ยังไม่เอะใจ

หรอก ว่าเขินเค้าจริงหรอ ฮา ๆ )
เราเรียกอีกว่า "ชานซอง . .. ชานซองง ... ชานซอง"
น้องจากตอนแรก เหมือนหันไปคุยกะแทคยอน และ แจบอม ก็หันมาหาเรา แล้วก็ยิ้ม
ฮ่า ๆ เขินละซี่ 555555555555555+

เราก็เขินนะเว้ย แต่แบบ อยากเรียกอ่ะ งุงิ ๆ
แล้วเราก็พาเดินไปจนถึงร้านหมวก น้องมอง ๆ เราก็ ออกห่างมาเพราะ แฟนคลับเต็มหน้าร้านเลย
เราไม่อยากเบียด ด้วยแหละ พอส่งน้องถึงร้าน ก็ ออกมาห่าง ๆ แล้วน้องก็เดินต่อ เราก็เดินนำ
พี่การ์ดก็ถาม ว่า มีอีกไหมน้อง เราก็ชี้ให้ดูข้างใน ว่า มีร้านอีก น้องก็เดินตามพี่การ์ด ที่พี่เค้าตามเรามา (ฮา)
ก็นะ เดินนำอยู่ 555+
แล้วน้องก็มาสะดุดอยู่ร้านหนึ่ง เจอหมวก ที่ถูกใจ แจบอมก็ถามว่า เท่าไหร่
"300"
มีการ ร้อง"โอ้ว" ทั้งแทค ทั้งแจ ฮ่า ๆ
แล้วแจบอมก็ต่อ เหลือ "290" . . . -0- ต่อเยอะจริง ๆ (ฮา)
แล้ว แฟนคลับก็เริ่มมาสุมกันอยู่ตรงนั้น ฮ่า ๆ แล้วก็มีสต๊าฟ ญ สองคนมาเพิ่ม พร้อมการ์ดอีกหนึ่ง แล้วเราก็เริ่มโดนกัน . . . เราก็วิ่งอ้อมไปอีก

ทาง
สักพัก "พี่วิ" และ "พี่ยุ้ย" ก็แยกตัวไปหา "จุนโฮ" เราก็โทรถามพี่เปกกี้ให้ แล้วก็ส่งเมสเสทไปบอก ว่า "น้องอยู่สยามดิส"
แล้วเราก็ ปฏิบัติการต่อ(?ฮา)
ระหว่างที่น้องเลือกซื้อของอยู่นั้น ก็ มีแอบมองร้านข้าง ๆ 55+ พากันชี้ดู ๆ
แล้ว เราก็ประจักษ์ ว่า "แจบอมก็หายไปกะกองเสื้อ (ฮา)"
แล้วพอน้องจะเดินไปอีกทาง
เราก็วิ่งกลับมาตรงร้านเดิม พอเห็นว่าน้องจะเดินต่อไปทางนั้นแน่ ๆ เราก็ไม่ตามน้องอีกค่ะ วิ่งอ้อมมาดักตรงหน้าน้อง (ฮาาาาาาาาาาา )
ก็ได้เห็นน้องชัด ๆ เน้น ๆ เลยค่ะ
มีชอตหนึ่ง ตรงซอยแถวนั้น เราก็เรียก"แทคยอน ๆ"
แทคก็หันมามอง แล้วก็ยิ้ม ๆ น้องคงรู้ว่า เด็กนำทางคนนี้ แฟนคลับเพื่อนชั้น เพราะก่อนหน้านี้เธอถือพัด"ชานซอง"อ่ะ 5555+
ก็โอเคอะค่ะ แทค น่ารักมากอ่ะ ใส่เสื้อ"ผมชื่อแทคยอน" ด้วย ได้ข่าวมาว่า แฟนคลับให้มา โอ้ว แทค น่ารักได้อีกค่ะ หุหุ
ได้ยินเสียงน้องเรียก แจบอม ก่อนที่เราจะเรียกน้องด้วย แทคเรียก แจบอม ว่า "เจย์" แบบ โอ้วววว ประทับใจจริง ๆในสำเนียงของแทค โอ้วววว

แบบว่า เริ่ดที่สุด 55+

แล้วเราก็ คอยวิ่งอ้อม ไปดักอยู่หน้าน้องตลอด 55+
แล้วน้องก็จะเดินไปแลกเงิน
เราก็เดินมารอตรงมุมที่จะเลี้ยวไปแลกเงิน แล้วมัวแต่ทางไง หันมาอีกที เจอต้นแขนชาน (?) น้องตัวสูงมากกกกกก
แล้วมือเราก็เกือบโดนมือน้อง ฮ่า ๆ
เลยรีบเอามือหลีกมือน้อง แฮะ ๆ กลัวโดนมือน้อง แล้วเดี๋ยวน้องรำคาญหง่ะ
แล้วเราก็จ้องมือน้องเลยค่ะ "มือน้องใหญ่มาก แล้วก็สมกะที่เป็นนักกีฬาเล่น เทควันโด้จริง ๆ"
เราเองก็เคยเล่น ก็เลยรู้ . . . แล้วแบบ นะ อยากจับมือเว้ย แต่ไม่สามารถ เกรงใจชายชาน อะค่ะ แหะแหะ
แล้วน้องก็เดินไปแลกตัง แฟนคลับก็อยู่เพียบ เราก็อยู่ห่าง ๆ
หลังจากนั้นน้องก็กดตัง
เอิ่ม น้องมีกระเป๋าตังเดียวกันป่ะเนี่ย คนอื่นก็ซื้อของ ไม่เห็นกดตังเลยอ่ะ 55+
มีคนเล่าให้ฟังว่า เห็นบัตรประชาชนน้องด้วย น่ารักเชียว
แหม่ อยากเห็นบ้าง แต่แบบ หง่ะ ต้องคอยกันว่า"ห้ามถ่ายรูปนะค่ะ ห้ามถ่ายรูปค่ะ"
ก็ไม่เป็นไร ทำเพื่อน้องวุ้ย แล้วน้องก็เดินกลับไปซื้อของ เราก็ วิ่งไปดัก อีกเช่นเดิม  5555+
มีชอตหนึ่ง เหมือนน้องหลุดเก๊ก(?)หง่ะ
คือ พอเราวิ่งมาโผล่ ตรงหน้าน้อง ( ในขณะที่แฟนคลับคนอื่น ๆ ตามกันเป็นพรวนอยู่ข้างหลังอะนะค่ะ น้องเดินชิวมากเลย เราก็เห็นน้องชิว ๆ

แบบ เต็ม ๆ ตัวเลยอ่ะ 55+ )
น้องก็ แอบยิ้มนะ แต่ก็เก๊กหน้านิ่งต่อ แล้วก็ มองมุมสูง . . . เลยรู้เลยว่า น้องเขินจริง ๆ (ฮา)
มีคนเห็นแฟนคลับ ญี่ปุ่น ให้เงิน ชานซอง พันหนึ่ง น้องมีตกใจ แต่ก็รับ  . . . เอ๊ะยังไง 55+

มีร้านหนึ่ง เจ้าของร้าน ได้ถ่ายรูปกะน้อง แล้วเหมือนเค้าลดราคาให้น้อง อะ
แล้วพอร้านต่อมา มีเด็ก ญ สองคนวิ่งไป แจบอมก็เล่นกะเด็กด้วย ( พี่แป้งเห็น เราเห็นเด็ก ฮ่า ๆ )
แล้วแฟนคลับข้างนอกก็บอกว่า "ลดหน่อยน้าาาา" เจ้าของร้านหรือ การ์ดเนี่ยแหละ บอกว่า "ลดให้เค้า แล้วที่เหลือเก็บกะน้อง ๆ นะ"
โหย จริง ๆ ก็ได้เหอะ เพราะคนอยู่ตั้งเยอะ หาร ๆ กัน ไม่กี่ตังหรอก ฮ่าๆๆๆๆ 

สักพัก เหมือนน้อง ช้อปจนหนำใจแล้ว
พี่สต๊าฟญ ที่ดูอายุน้อยกว่าพี่อีกคน ก็ ถามเราว่า "ที่ไหนขายน้ำแตงโมปั่นบ้าง?"
โอ๊ะ มีค่ะ ทางนี้ค่ะ
พี่เค้าก็ถามว่า พี่อยากไป ฟู้ดคอร์ทที่มันต้องแลกบัตร ตรงโตคิว อะค่ะ ไปทางไหน ค่ะ
เราก็ อ่ะ ทางนี้ค่ะ ชั้นห้า นะค่ะ
แล้วเราก็เดินนำเลยค่ะ ชานก็มองนะ แต่ก็ ทำลอยหน้าลอยตาเหมือนเดิม 55+
เราก็ พาน้อง แอนด์ คณะ(?) เดินมาลงบันไดเลื่อน แทค เหลือบไปเห็นร้านรองเท้า ที่มีรองเท้าเยอะมาก
แทคก็ร้อง"โอ้ว" จนอีกสองคน "โอ้ว" ตาม . . .ฮ่า ๆ น่ารักกันได้อีก แล้ว ก็เข้า ๆ ไปดู ไม่ได้ซื้อ แล้วก็ ออกมา
มีตอนที่ ชาน เห็น ร้าน "พีเอ็มทู" ก็ หยุดเรียกให้เพื่อนดู 55+ ฮากันไป
แล้วก็เดินมาถึงฟู้ดตรงนั้น แฟนคลับยังไม่ได้เข้า เราเลยลากพี่แป้งไปเข้าอีกทาง แล้วก็ เดินมาดักรอน้องอีกแล้ว ( ฮ่า ๆ )
สักพัก แฟนคลับ ก็ตาม ๆ มา เราก็กัน ๆ ให้น้อง ไม่ใกล้น้องมากไปกว่านี้ น้อง ๆ เค้าจะได้มีความเป็นส่วนตัวกันบ้าง อะไรบ้าง

อ่ะ ในเล่ามาถึง เมื่อน้องหยุดพัก เราก็ ขอหยุดพักในการเล่าบ้างนะค่ะ (ฮา)
แหะแหะ . . . เรื่องเล่ายังมีต่อ
นี่ก็เกือบจะหมดทริป ของ "เอ็มบีเค ทูพีเอ็ม" ละ (ฮา)
แต่ก็ยังไม่หมดทั้งวันค่ะ
แล้วเดี๋ยวมาเล่าต่อนะค่ะ  ^^

to B continued . . .

KAT-TUN - White X'mas 

    

 

歌詞 : White X'mas - KAT-TUN

銀色きらめく街
雨が雪に変わった
夢色 眩しい未来見てた
あの日のクリスマス

あなたを見て笑った
聖なる夜に
涙が溢れたね
永遠にスキなのに　なぜ?

今 雪が舞い散る
この空の遠い向こうには
新しい誰かが待つ
消せぬおもい 抱きながら

あの頃 笑いあった
何も怖くなかった

あなたの優しさを傷つけた
あの日のクリスマス

夢とか 希望探して
彷徨うだけ

見上げた空 高すぎて
掴めないよ
届くのに　なぜ?

今 雪が舞い散る
あの頃の迷わぬ気持ちは
新しい明日（あす）へ続く
二度と戻らないストーリー

歩き出せば戸惑うけど
手で溶けた雪の花びらは
またいつかめぐり会って
心確かめるだろう

Romanji : White X'mas

Giniro kirameku machi
amega yukini kawatta
Yumeiro mabushii mirai miteta
anohi no kurisumasu

anata wo mitewaratta
seinaru yoruni
namidaga afuretane
eienni sukinanoni naze

ima yukiga maichiru
konosorano tooimukouniwa
atarashii darekaga matsu
kesenuomoi dakinagara

anokoro waraiatta
nanimo kowakunakatta

anatano yasashisa wo kizutsukata
anohi no kurisumasu

yumetoka kibou sagashite
samayoudake

miagetasora takasugite
tsukamenaiyo
todokunoni naze

ima yukiga maichiru
anokoro no mayouwanu kimochi wa
atarashii asue tsuduku
nidoto modoranai suto-ri-

arukidaseba tomadoukedo
tede toketa yukino hanabira wa
mata itsuka meguri ate
kokoro tashikamerudarou

 

credit :: nutky.blogspot.com

credit :: youtube

 

Happy Valentine's Day

　　　　　　　　　　　　　　　　　　　　　　　　　　＾＿＿＿＿＿＿＿＿＿＿＿＿＿＿＾～*

.

.

.

SM Town live in BKK ~ *

   AAA - Tabidachi no Uta

Lyric　：AAA　－　旅ダチノウタ

あの頃胸に
描いたように
ちゃんと僕は歩いてきたかな
ふと立ち止まって　振り返ったら
この場所へと続く足跡

無邪気すぎた夢も
いつかの涙も
きっと今日この日の

旅立ちのために

Just say So long　忘れないよ
この場所から　すべてが始まった
あの日の事
Just say So long　何も言わず
見つめてるよ
想いは言葉にすれば溢れそうで

（Forever 君と
　Forever 僕と
　Just say so long
　Forever 君と
　Forever 僕と）

あの日の自分に　負けないように
ちゃんと僕は歩き出せるかな
終わりじゃなくって　始まりだよって
遠く続く空を見上げた

新しい未来を選んだ昨日も
全部今ここから
想い出に変わる

Just say So long　忘れないよ
その笑顔を
どんなに離れても一人じゃない
Just say So long　きっとここで
また会えるさ
初めて出会った時と同じように

(RAP)
なあ、何年経った!出会って笑いあった
楽しいばっかじゃなかった
けど　あのままでもよかった、でも
何か正しい? 何が間違い?
確かめる為　進むよ明日に
“待って”なんて言わないよな
立ち止まってる暇無いもんな
見ててくれよ、頑張るからさ
思いをノセて　ここから Holla back
(RAP)

背中押してくれた
その手の温もり
いつまでも心に
歩き続けるよ

Just say So long　忘れないよ
ずっと ずっと　季節が巡っても色褪せずに
Just say So long　ありがとうじゃ
まだ足りない
想いを今歌に乗せて届けるよ

lalala...

大好きな歌わよ。＾＾（笑）

みんな、聞いてみ～

　　　　　　　　　　　　　　　　　　　　...プイ＾ｗ＾

          "การรอคอยอย่างไม่ได้ตั้งใจ"

เคยอยากกระอักออกมาเป็น"ญี่ปุ่น"ไหมค่ะ

 หึหึหึหึหึหึ

ทั้ง

ไวยากรณ์,

การอ่านบทความ,

ฟัง-พูด,

วัฒนธรรม,

ประวัติศาสตร์และภูมิศาสตร์ (ความรู้ทั่วไป )

(ทั้งหมดนั่น พ่วงท้ายด้วยคำว่า "ญี่ปุ่น" นะค่ะ  ..... )

เยอะไปไหนนน ลืมไปไหม?................ว่าตัวเองเรียนเอก"ญี่ปุ่น"

บางทีก็อยากลืมเหมือนกันอะค่ะ เหอเหอ แถมมีวิชาโท-จิตวิทยา ......... แล้ว วิชา สวูวู้ วิชาของมหาลัยอีก เฮือกกก เยอะไปไหนหง่ะค่ะ

แหง่ง ๆ แต่ พรุ่งนี้ก็จะวันสุดท้ายแล้ว เย้ ๆ อัพแค่นี้ก่อน ไว้มาต่อดีกว่า งืม ๆ

------- มาต่อละค่า -------

และแล้ววววว การสอบอย่างแสนสาหัสก็ผ่านพ้นไปได้ด้วยดี

ฟู่ ... แต่แอบเกิดเหตุ คืนวันอาทิตย์ ปวดท้องเมนส์ได้อีก

ปกติไม่ปวดเท่านี้เหอะ อันนี้ปวดจนแบบ -0- .... คลอดลูก กันเลยไหม

แหง่ง  ปวดน่อ

พอวันพุธ เชคข่าว  ..... "คังอินไม่สบาย ได้ สองสามวันแล้ว "  ..... ค่ะ!!!  ขอบคุณมากนะ ตาบ้า ...โอป้าบ้า -*-

ทำไมไม่รู้จักดูแลตัวเอง ห๊า! ( ทำอย่างกะตัวเองดูแลตัวเองดีนักหน่ะ 5555+ )

นอนก็น้อย ทำงานหนัก ไม่พักผ่อน คิดมาก อีกละสิ เฮ้อ

แต่ที่น่าอนาจใจกว่านั้น "สัก"  .... -----0------ กรี๊ดดด อยากจะ ตะโกนให้มันดังไปถึงเกาหลีใต้

ไ ม่ ช อ บ ค น สั ก เ ฟ้ ย  ย   ย   ย   ย   ย ~!!!!!! 

ให้ตายเหอะ ถึง เจ้าของร้านจะมาบอกตอนหลังก็เหอะ ว่า มันเป็นแค่เฮนน่าแท็ททู อารมณ์เดียวกะที่วอนทำตอน Don't Don  อ่ะ

เหมือนสักไม่ถาวร แต่ก็นะ ไม่ชอบหง่ะ -0- เกลียดเลยแหละ

นี่โอป้ากะจะให้ทุกอย่างที่นู๋เกลียดมันอยู่ในตัวโอป้าหมดหรือไง ........  ไม่เข้าใจจริง ๆ

ไม่เข้าใจตัวเองนะ  ... ฮ่า ๆ

เอาเหอะ ผ่านไปละ

นี่ตกลง เราผ่านอาทิตย์สอบมาแล้วจริง ๆ หรือหว่ะเนี่ย ฮ่า ๆ

วกกลับมา ๆ เรื่อง"สอบ"

ที่ผ่านไปแล้วก็ หนักหนาสาหัสกันไป ... รายละเอียด เอิ่ม ตอนนี้เนื่องมาจากเมื่อคืนไข้ขึ้น  -*- หัวสมองข้าพเจ้าแอบไม่ทำงานไปบางระบบ

เพราะงั้น "แปะ"  .... ฮา

ตอนนี้ก็รู้เกรดมาแล้ว หนึ่งวิชา ได้ดีกว่าที่คาดไว้ ... เอิ่ม ก็ นิดหนึ่งหน่ะ

แหะแหะ

ที่เหลือก็มีกำลังใจจะลุ้น แต่มันก็น๊า ..... ยังหวังอะไรได้อีกไหม

ช่วงนี้แอบหงุดหงิด อย่าว่ากันนะ อะไรมันก็ดูไม่สบอารมณ์เลยหน่ะ

ช่วงนี้คิดมากด้วย

เหอเหอ ..... คิดทำไม????? นั่นสิเนอะ ......

ทีแรกว่าจะ นอน ก่อนแล้วก็ตื่นแต่เช้าไป
สุดท้ายก็ไม่ได้ครับ อดนอนไปนอน บนเครื่องท่าจะเวิร์คกว่า ฮ่าๆๆๆ   -*-  เหอเหอ

ไปกี่โมง?...เชคอินตอน 8ครึ่ง เครื่องออก 10 โมงเช้าครับ หุหุ

เลยไม่นอนไง ตกเครื่อง นี่ไม่ตลก นะค่ะ พี่น้อง เหอเหอ

ตื่นเต้นไหม?... ก็ดีนะ  ฮ่า ๆ   ไม่รู้สิ มันอยากรู้ และ กังวลมากกว่า ว่า จะเจออะไรมั่ง
จะเป็นแบบไหน ยังไง ...

สำหรับ "ประเทศที่อยากไปที่สุด เป็นประเทศแรก"  คือ "ญี่ปุ่น"

มันข้ามผ่านเรื่องที่กังวลที่สุดมาแล้ว  เรื่อง"วีซ่า" นั้นเอง หึหึ
พอผ่านมาได้ เลยคิดว่า จะเจออะไรต่อจากนี้ ก็เจอละกันครับ เอาตัวเองให้พร้อมก่อนดีกว่า

อืม สำหรับการไปในครั้งนี้ ได้อะไรกลับมาไหม???? ตอนนี้คงยังตอบทั้งหมดไม่ได้

เพราะยังไม่ได้ไป ...... งืมๆ

แต่ถ้าถามว่า แค่นี้ ประสบการณ์ชีวิต หรือ บทเรียน อะไรเยอะไหม

.
.
.

ตอบได้เลย ว่า "เยอะ" จริง ๆ

ลำบาก ไม่กลัว ปุ๋ยกลัวไม่ได้ไปครับ ฮ่า ๆ .......

เอาเป็นว่า ดูหลังจากนี้ไป และ ตอนที่ไปกลับมาแล้วดีกว่า หุหุ

อ่า ไปเตรียมของต่อก่อนนะค่ะ ( ---- มันยังเตรียมได้อีกนะเนี่ย เหอเหอ )
ทำตัวประหนึ่งว่า ไป ต่างจังหวัด สองสามวัน ฮ๋าๆ

................ชิวไปไหมมมมม

ชิวได้ ก็ต้องเตรียมพร้อมได้ ~!!!!

สู้ๆๆๆๆ >w<"~*

to B continued~...

ทุกวันนี้
ชั้นยังหาที่อยู่ ที่เราอยู่แล้วมีความสุข

ซึ่งตอนนี้ เรียกว่า หาไม่ได้เลยละมั้ง

เราก็เป็นเหมือนคนหลาย ๆคนที่ยัง ต้องการที่จะ อยู่ในที่ที่ ตัวเราเองสบายใจ และ คนที่เรารักสบายใจ

แต่....

หึหึ

ความสุข ปลอมๆ  ---------- บางทีมันก็ทำให้ยิ้มไม่ออกเหมือนกันนะ

ปลงกะอะไรไปเยอะ แต่ ถามจริงว่า ความสุขมันอยู่ที่ไหนกันละ ถ้าไม่ใช่เพราะตัวเราเอง

เรามีความสุขของเรา เราอยู่ ณ ตรงนี้ เราทำให้มีความสุขในแบบของเรา

หรือ เราจะ คิดเรื่องคนอื่น ห่วงคนอื่นมากไป...กันน้าาา

เฮ้อ... คำว่า "เพื่อน....พี่....น้อง" จอมปลอม
ความสัมพันธ์ปลอม ๆ เหล่านั้น มันจะต่างอะไรจาก ละครฉากหน้าละ

แสดงให้ดู สมมติบทบาทให้เห็น... เหอเหอ

ตลกสิ้นดี

เราเคยบอกแล้ว ว่า เรา ตอแหล ได้ แต่ "เฟค" ไม่เป็น

ใจจริงเรา คบได้แค่ไหนก็แค่นั้น
หากใครไม่ชอบ หรือ รำคาญ หรือเกลียดเรา ก็ ไม่ต้องมายุ่งเกี่ยวกะเรา
เราอยู่ได้ เพราะ เราก็เรื่อย ๆ ของเราต่อไป

ไม่มีคุณ ที่เกลียดชั้น แต่ยังมีอีกหลายคนที่ชั้นรัก และ รักชั้น
ไม่จำเป็นที่ ว่า คุณเกลียดชั้น แต่คุณต้องมายุ่งเกียวกะชั้นก็ได้

มัน... เสียความรู้สึกหว่ะ

เรารู้ ว่า บางที เราก็ต้อง อยู่กะคนที่เราไม่ชอบ หรือ เกลียดบ้าง
เรา ต้องอดทนอยู่ในสังคม บ้าง
แม้ เราจะเจอแต่อะไรที่เราไม่ชอบก็ตาม

แต่ ในเมื่อ คุณเลือกได้ ถ้าคุณเกลียดชั้นก็อย่ามาทำให้ เสียความรู้สึกกันเลยดีกว่า

มันเสียเวลาเปล่า

สู้คุณ เอาเวลาไป อยู่กะคนที่คุณรัก และ รักคุณ ซะ ไม่ดีกว่าเหรอ

จะทนอยู่กะ คนที่คุณไม่ชอบ  คนที่คุณเกลียด อย่าง "ชั้น" ทำไมกันละ...หึ?

เราไม่ชอบอะไรเราก็บอกไม่ชอบ
แต่บางที ในการไม่ชอบอะไรของเราก็ไม่ได้หมายความว่าเราจะทนไม่ได้

แต่ถ้าใครไม่ชอบเราแล้วทนไม่ได้ก็อย่าทนเลยค่ะ
ไม่อยากทำบาป

รั้งไว้ ทั้ง ๆ ที่คุณเกลียดชั้น
หน้ายังไม่อยากจะมองก็ไม่ต้องมอง
พูดด้วยยังไม่อยากจะคุยด้วยก็ไม่ต้องคุย

ชั้นไม่ได้ขอร้อง

.
.
.
จำเอาไว้ด้วยนะ ~!!!!!

ปล. พื้นที่นี้ เป็น พื้นที่ส่วนบุคคล ชั้นจะเขียนยังไงมันก็เรื่องของชั้น อย่ามาติว่าดีหรือไม่ดี ผิดหรือถูก เพราะชั้นก็ไม่เคยไป ตัดสินคุณแบบนั้นนะ

และ ที่สำคัญ

มิได้พาดพิงถึงใคร หากแต่ ถ้าคนที่ชั้นพรรณาถึงคือ คุณ ก็ พึงสังวรณ์ไว้ซะ ว่า คุณไม่ได้มีความหมายกะชั้นหรอกนะ ...

ไม่มีอะไรที่จะสำคัญไปมากกว่า การที่ คนที่คุณรัก และ รักคุณ เค้ายังคงอยู่ข้าง ๆ คุณ

หากวันใด ที่ เค้าจากคุณไปไกล ความเศร้า และ ความคิดถึงเค้าคนนั้น คงมาแทนที่...

และ หากวันใด ที่ ใครคนนั้น ... จากคุณไปตลอดกาละ .....

แต่ก่อน ชั้นไม่เคยเศร้าใจมากนัก มีเสียใจ ใจหาย ช็อก อึ้ง ... น้ำตาไหลแปป ๆ ก็กลับมาเข้มแข็งได้เหมือนเดิม

แต่ตอนนี้ ... คนที่มาจากชั้นไป ไม่ใช่คนที่ควรจะจากไปใน เวลานี้เลย..

ตอนคุณตาเสีย ชั้นทำใจได้ เพราะ ใครต่างก็บอกว่า คุณตาท่านอายุมากแล้ว ท่านไม่สบาย ตอนนี้ท่านไปสบายแล้ว ... 

แล้วตอนนี้หล่ะ?  ... เพื่อนคนหนึ่ง ของชั้น 6/4*48 ส.ว.ค. รุ่น 97 "ดิว"-ศิวพร อะทะวงศ์ษา....
เธอสมควรจะจากชั้นไปแล้วหรือไรหล่ะ?? ไม่... เธอไม่สมควรจากใครไปสักนิด

เธอ อายุเพียง 20 ปี
เธอ ยังมี แม่ แม้ ครอบครัวเธอจะสูญเสียพ่อไปแล้ว แต่ เธอก็ยังมีแม่
เธอ ยังมี หลานที่ เธอรัก
เธอ ยังมีเพื่อน ๆ มากมาย
เธอ.....  คนที่ไม่ควรจากเราไป

ตอนนี้ เธอไม่อยู่แล้ว

วันเสาร์ ที่ 19 มกราคม .... ตอน 12.30 โดยประมาณ
เป็นเวลาที่ชั้นใจหาย ... สติแทบจะวูบลงไป สักวินาทีหนึ่ง
ตอนที่ได้ยินข่าวเกี่ยวกับเธอ ..."ดิว ..นะ ปุ๋ย ดิว  ดิวเสียแล้ว"
"ดิวเสียเมื่อคืน ตอน ตีสองตีสามกว่า ๆ"
"รถที่ดิวนั่งไปโดนตัดหน้า"
"........."
"...."

ประโยคเกี่ยวกับเธอ ถูกกรอกเข้าหูชั้นอย่างต่อเนื่อง
ชื่อของเธอ คอยตอกย้ำให้ชั้นรู้ว่า คนที่ไม่อยู่บนโลกนี้อีกต่อไปแล้ว ณ เวลานี้
คือ เพื่อน ของชั้น ที่ ชื่อ "ดิว" คนนี้....

เพื่อน ศิลป์-ญี่ปุ่น 4.4   .... 5.4 .... 6.4 ....
เพื่อน เลขที่ 8 ในขณะที่ชั้นเลขที่ 10  ... เราอยู่ใกล้กันมาก
เพื่อน ที่ชั้นเคยบอกเธอเสมอว่า ไม่อยากให้เธอโดดเรียน ...
เพื่อน ที่ชั้นแทบไม่ค่อยได้พูดดีๆ กับเธอเลย
    แม้ เธอจะคิดอย่างไรกับชั้นก็ตามแต่... ณ เวลานี้ ชั้นอโหสิให้เธอหมดแล้ว
อโหสิให้ชั้นนะดิว ...
ชั้นขอโทษ ในสิ่งที่ชั้นเคยทำผิดกับเธอ ...

ตั้งแต่จบมา  ... จะ สองปีแล้วสินะ
แต่ดิวรู้ไหม ... ปุ๋ยยังไม่เคยคุยกับดิวเลย ไม่ใช่หรอ??? ดิวมาจากปุ๋ยไป แล้ว ปุ๋ยจะหาใครมาแทนได้ละ
วันปัจฉิ้ม ปุ๋ยก็ไม่ได้คุยกะดิวด้วยซ้ำ แม้ เราจะเข้าใจแล้ว .. ปุ๋ยเข้าใจว่าเราเข้าใจกันแล้วนะ ดิว
ปุ๋ยไปที่ ม.แม่ฟ้าหลวง แทบทุกครั้งที่ได้กลับบ้านที่เชียงราย .... แต่ดิวรู้ไหมจ๊ะ ปุ๋ยไม่เคยรู้เลยว่า
ดิวเรียนอยู่ที่นั้น ไม่เคยเจอ ไม่เคยได้คุย ..... ทำไมดิว ยังใจร้าย มาทิ้งปุ๋ยไปก่อนหล่ะ

ตอนนี้ มีคำพูดมากมาย อยากพูดกับดิว
แต่ ตอนนี้มันจุกในอกไปหมด พูดไม่ออก
พูดไป ดิวก็ไม่อยู่คุยกับปุ๋ยแล้ววว.... ฮือออ ไม่น๊า

ปุ๋ยอยากให้ดิวกลับมา ไม่อยากให้คนที่จากไป คือ เพื่อนของปุ๋ยคนนี้....

ปุ๋ยยังทำใจเรื่องดิวไม่ได้เลย

เมื่อคืนวันอังคาร หงส์ส่ง Hi5 ของดิวมาให้ดู ...... 
ดิว .... ทำไม ... ทำไมปุ๋ย แอดดิวไว้แล้ว แล้วทำไมปุ๋ยไม่เคยเข้าไปดูเลย...
TT^TT ปุ๋ยเป็นเพื่อนที่แย่มากใช่ไหมอะ ดิว ... ปุ๋ยขอโทษ ... ดิว .. ดิวกลับมาฟังคำขอโทษปุ๋ยได้ไหม
ดิวได้ยินคำขอโทษที่ดูไม่น่าให้อภัย ของ เพื่อนคนนี้ได้ไหม ....
ปุ๋ย ขอโทษ  แต่ดิวรู้ไหม ตั้งแต่ จบไป ปุ๋ยไม่เคยลืมดิวเลยนะ

ยิ่งเข้าไปดูรูปดิว ... น้ำตาปุ๋ยไหลออกมาทันที
คิดถึงดิว ....
อยากกลับไปย้อนเวลา ทั้ง ๆ ที่รู้ว่าทำไม่ได้ .... กลับไปหา กลับไปแค่ ทักกันก็ยังดีอ่ะ ดิว ...

ตอนนี้ ปุ๋ยคงทำอะไร และ พูดอะไรไม่ออก มากไปกว่านี้แล้ว

มีคนบอกว่า ปุ๋ย อยู่กับอดีตมากเกินไป .. คงจะจริงอ่ะ เนอะ ดิว
เพราะ ปุ๋ย ยังคงคิดถึงวันเก่า ๆ ของ พวกเราเสมอ นะ
ดิวไม่ต้องเป็นห่วงนะ หายห่วงได้เลย ถ้ากังวลว่าปุ๋ยจะอ่อนแอ เกินไป
ปุ๋ยเสียใจ เสียใจจริง ๆ และ ยอมรับว่ายังทำใจไม่ได้
แต่ตอนนี้ ... วันนี้ จะเป็นวันสุดท้ายนะดิว ... ที่ปุ๋ย จะร้องไห้
ปุ๋ยจะไม่ร้องไห้อีกแล้ว ปุ๋ยรู้ว่า ดิวคงไม่สบายใจเป็นแน่ ถ้าการจากไปของดิว ทำให้พวกเราเป็นแบบนี้

เค้าว่ากันว่า ถ้าใครคนหนึ่ง จากเราไป ... หากเราร้องไห้ จะทำให้เค้าไม่เป็นสุข...

ดิว ปุ๋ยสัญญา ว่า วันนี้จะเป็นวันสุดท้าย จริง ๆ
ปุ๋ยจะทำใจ ทำใจยอมรับให้ได้ ว่า ดิวไม่อยู่แล้ว ....
แต่ ดิวก็ยังคง อยู่ในใจปุ๋ยเสมอ ทุกวัน ทุกๆวันเลยนะ ขอแค่วันนี้เท่านั้น TT_TT.....
เพราะ ..... พรุ่งนี้

พรุ่งนี้จะเป็นวันที่ดิว จะจากปุ๋ยไป แล้วจริง ๆ ....
ร่างของดิว จะ ถูกส่งไปยัง สรวงสวรรค์ .....
หลับให้สบายนะดิว ...

เฮ้อ ดิวรู้ไหม ปุ๋ยอยากกลับบ้านจริง ๆนะ ถ้าเป็นไปได้....
ได้เจอดิวครั้งสุดท้าย แม้ ดิวจะไม่รับรู้แล้วก็ตาม ...  อยากพบเพื่อนคนนี้อีกครั้ง
แต่ก็ทำไม่ได้ .... ขอโทษจริง ๆ นะ ดิว
รับฟังคำขอโทษของเพื่อนคนนี้ ก่อนที่ดิวจะไปจากปุ๋ย เหอะนะ ..จ๊ะ......

หลับให้สบายนะ ..... ดิว 

รอยยิ้ม ของดิว ยังคงงดงามเสมอ นะ
สำหรับปุ๋ย ... ดิวจะไม่หายไปจากใจของปุ๋ยเลย
ปุ๋ย จะคิดถึงดิวเสมอ ไม่ว่า ณ เวลานี้ ดิวจะอยู่ที่ไหน?
ดิว เป็นเพื่อนปุ๋ยตลอดกาล .....

ดิว - ศิวพร อะทะวงศ์ษา .....

               หลับให้สบายนะดิว.....รักเพื่อนคนนี้ตลอดไป .... TT_TT

I pray for ma frend ~DEW~ ....

hope you full of happiness

bless you in the heaven..

Love u,ma frend ~DEW~ f o r e v e r .... 

ps.รักเพื่อนของปุ๋ย ทุกคน รุ่นสามัคคี 97*48
คิดถึง และ รัก เพื่อน 6.4*97/48 ทุกคนเสมอ

หากคุณยังไม่ได้ทำอะไรให้คนที่คุณ รัก และ รัก คุณ .... รีบทำเหอะค่ะ ก่อนที่เค้าจะไม่อยู่กับคุณ หรือ ก่อนที่คุณ จะจาก เค้า ไป .......